Ben kendime dolmuş, hep başkasına taşmışım dediğim an huzuru öğrendim... Ve huzurumu gerçekten bozmak istemediğimde hiç kimsenin buna gücünün yetmeyeceğini... O gün bugündür herşey olabilir dinginliği var içimde, çevremde sevdiklerim, bir de zaman zaman kendimi dinlediğim doğaya kaçışlarım...
Bir ağaç gölgesinde oturmak, suyun akışına takılmak, gökyüzünün mavi tonuna hayretle bakmak, daha içten sevebilmek, daha iyi hissetmek... Yeryüzüne sadece bu sebeplerle bile gelmiş olabilirim kimbilir...