Abartma! dedim kendime usulca,
Gökyüzü hep aynıydı ama
Ben şimdi farklı bakıyorum...
Sustu üzüm yaprakları,
Güneş yaydı gülümseyişini...
Yaşamaya sevdalısın dedi
Bilge bir tavırla...
Gülümsedim hınzırca;
Hem yaşamaya,
Hem yaşayana,
Hem de yaşatana
Sevdam bitmez benim,
Yeter ki kendi halimdeliğime ilişilmesin...
Ben böyle çok iyiyim...
Bugünde böyle başladı yaşama hevesim...
Gülcihan Sinem ÖZTÜRK